Blog

Blog Image

Ata hyjnë pa trokitur

  • On September 30, 2020

Zhvendosja e shfaqjes “Ata hyjnë pa trokitur” në Muzeun Historik “Shtëpia me Gjethe”, krijon për publikun një ndjesi dhe lidhje emocionale me kohën e komunizmit. Pikërisht vendosja në një ndërtesë simbol të survejimit dhe përgjimit të kohës së komunizmit, frika, izolimi dhe përpjekja për t’i mbijetuar torturave që ende s’kanë nisur tregon një tjetër diktaturë, një lidhje që publiku e ndjen sapo mbërrin në oborrin e pasëm të kësaj godine në kryeqytet.

 Historia e veprës “Ata hyjnë pa trokitur” është historia e një çifti intelektualësh të izoluar brenda ambienteve të shtëpisë së tyre në kërkim të pjesës së fajit të gjithsecilit. Në këtë kërkim i kthehen dhe rikthehen jetës së tyre duke e parë dhe analizuar, për të gjetur gabimin e bërë ndër vite. Në jetën e tyre ata nuk kanë fëmijë dhe në këtë shfajqe humbasin edhe njëri-tjetrin. Në këtë izolim brenda shtëpisë së tyre, ata do të bëhen gjykatës dhe xhelatë të njëri-tjetrit në pritje të Sigurimit të Shtetit.

Komedia dramatike “Ata hyjnë pa trokitur” shfaqet për publikun në formën e teatrit bashkëkohor, ku përzihen elemente të teatrit absurd, ekzistencialist, komikes me tragjiken, sarkazmës dhe ironisë. Shfaqja është e mbushur me simbole që e lidhin njeriun me pushtetin dhe frikën prej këtij të fundit.

Pjesa sjell një këndvështrim të ri për përndjekjen politike në rendin e dramave me karakter social e historik në vazhdën që po krijohet me këto lloj dramash në skenën shqiptare.

 Shfaqja e drames “Ata hyjnë pa trokitur” në Muzeun Kombëtar “Shtëpia me Gjethe”për 3 netë rradhazi,11-12-13 shtator 2020 i dha vet shfajqes dhe Muzeut një dimension krejt tjetër.

“Ata Hyjne pa Trokitur” është konceptuar në formatin e një bashkëbisedimi pas shfaqjes dhe kjo është mirëpritur nga spektatorët këto 3 netë të shtatorit.  Auditori gjatë 3 netëve përbëhej nga tri pjesë, – një kategori artistësh, pedagogësh dhe figurash të njohura të arteve dhe jetës publike, figura të njohura të ish-përndjekura politike, si dhe studentë e të rinj që kanë lindur pas vitit 1990.  

Padyshim që kjo shfaqje në Muzeun Kombëtar “Shtëpia me Gjethe” ishte një sukses.  Minuta të tëra duartrokitje në këmbë e dëshmuan këtë.

Organizator QENDRA PËR ZHVILLIM DHE INTEGRIM

Alfred Trebicka

Aktorët e shfaqjes “Ata hyjnë pa trokitur” janë dy, burri dhe gruaja që interpretohen nga aktorët Alfred Trebicka dhe Rozi Kostani. Burri është artist, instrumentist në profesion, profesor, intelektual, është një burrë i ndjeshëm. Është burri i një gruaje që të gjithë e vështrojnë si trofe, njëri sensibël me ndjeshmëri të lartë, që me gruan e lidh pasioni i një dashurie sublime aq sa përfshin edhe bezdisjet më të vogla të një jete banale, që ata bëjnë.

Në këtë shfajqe Trebicka sjell rolin e një konformisti të pazëshëm që ka frikë, por që nën jastëk thërret ‘poshtë!’; dhe njëkohësisht është një violinist që do qetësi dhe rehati.

Shkaku i përndjekjes kolovitet mes një entuziazmi jo të mjaftueshëm në përgëzimin e shefit që i ka vdekur babai. Ky i fundit nuk kishte vdekur në ballë të betejës por në gjumë të drekës dhe shefi i violinistit e kishte mohuar dhe tani kishte gjetur babanë e vërtetë tek drejtuesi i partisë dhe i popullit. Kjo ishte një ëndërr ku katër korba të zinj me nga tre karafilë nëpër sqep bartnin në flutrim një arkivol e ndërkohë glasonin në det, ky njerëzit notonin e mbyteshin.

Vec ksaj ëndrre, violinisti gjithçka tjetër në jetë e kishte bërë nën peshën e frikës.

Rozi Kostani

Aktorët e shfaqjes “Ata hyjnë pa trokitur” janë dy, burri dhe gruaja që interpretohen nga aktorët Alfred Trebicka në rolin e një artisti, instrumentist në profesion dhe Rozi Kostani në rolin e bashkëshortes. Gruaja, edhe pse nuk ka një profesion të përcaktuar, është kthyer në simbol të bukurisë fizike dhe asaj shpirtërore. Ajo është një grua e bukur, e lakmuar gjithnjë nga burrat. Kjo kishte pasur dhe ruante ende një trup të mirë.

Ndryshe nga burri që ishte violinist dhe punonte në një katedër kjo nuk kishte karakter profesional. Kjo vetëm dashuronte të shoqin dhe plotësonte frikërat e tij

Kostani në njërën prej skenave intepreton një pantonimë gati seksuale me një pardesy të varur në portmanto. Ajo fut dorën në mëngën e perdesysë dhe tregon për një ngacmim seksual të pranuar, Pardesyja e varur, ajo që ishte njëlloj për të gjithë, simbolizon fshehjen e ngacmimeve që mund t’i bëhet një gruaje të bukur, atë që shndrin në qytet sepse ka një pardesy të kuqe, ndryshe nga gjithë të tjerat.  Kur hetuesi e provokon, e kërcënon të pranojë të bashkëpunojë, ajo kundërshton dhe i mbetet besnike burrit.  

0 comments on Ata hyjnë pa trokitur